Persoonlijk

Hoe ik orthorexia overwon 1

Hoe ik orthorexia overwon

Je leest het goed. Ik heb vijf jaar orthorexia gehad. Een psychische ziekte waarbij je obsessief gezond gaat eten en leven. De ziekte is nog nauwelijks bekend én wordt zelfs niet officieel erkend. Daarom wil ik vertellen hoe ik orthorexia overwon. Niet alleen om de ziekte meer in het daglicht te zetten, maar ook om persoonlijk te groeien en open durven te staan. Mijn persoonlijke verhaal in drie beknopte delen.

Hoe ik orthorexia overwon

Het begon allemaal in groep 8 van de basisschool. Ik werd puber en leerde mezelf kennen, zoals iedere puber doet. Ik leerde wat goed en fout was, wie mijn vriendinnen waren, over jongens en nog veel meer. Ik had echter al een slechte start. Op de basisschool werd ik gepest en was dus super onzeker over mezelf. En met faalangst werd het er niet beter op. Ik was niet het kind dat populair en sportief was, ik was juist lekker aan het gamen en websites aan het maken. Ik werd er blij van. Gelukkig was het anders op de middelbare school. Ik kwam in veel leukere klassen, ontmoette mijn vriendinnen en leerde nog meer over mezelf. Ik herinner me het als een leuke tijd.

Hoe ik orthorexia overwon

Een zomer crashdiëten

Maar achter het gezellig meisje zat iemand die heel ongelukkig was met zichzelf. Ik zat niet lekker in mijn vel. Als ik in de spiegel keek zag ik een lelijk dik meisje die niets goed kon. (Gek eigenlijk dat je zo’n beeld van jezelf kan hebben). Daarom wilde ik graag afvallen om er aantrekkelijker uit te zien. Dus besloot ik in de tweede klas om een zomer te crashdiëten. Ik at vrijwel niets, alleen het avondeten, om niet opvallend te doen. Maar je weet dat extreem snel willen afvallen niet werkt. En dat klopte. Ik viel snel veel af, maar een paar maanden later zat ik weer op mijn gewone gewicht. Daar werd ik dus juist bozer van. Dat het me niét lukte. Zo ging het afvallen en aankomen een tijdje door totdat ik naar de vijfde ging. Op een of andere manier hakte ik de knoop door en wilde ik definitief een paar kilo afvallen. En het lukte me. Gewoon door minder en gezonder te eten.

In de wereld van orthorexia

Doordat ik afviel had ik eindelijk iets gevonden waar ik (vond ik zelf) goed in was en verdiepte me nog meer in gezonde voeding. Ik zat veel op gezondheidswebsites en las over gezonde en ongezonde producten. Maar iedereen schreef wat anders. De één vond bijvoorbeeld spelt gezond en voor de ander was het vergif. Ik werd letterlijk bang van eten, omdat ik niet meer wist wat gezond was en wat niet. Ik was zo geobsedeerd met eten dat ik er mijn dagen mee vulde. Dat resulteerde in dat ik steeds minder vaak met vriendinnen wilde afspreken en me afsloot van de rest. Ik wilde geen lol maken, maar me concentreren op eten. Zo viel ik nog meer af. Ondertussen werd ik niet meer ongesteld. Mijn moeder kreeg vermoedens dat er iets niet klopte, maar ik hield mijn kaken stijf op elkaar. En anderen begon het ook op te vallen. Ik wuifde het weg. “Nee hoor niets aan de hand” zei ik tegen ze. “Maak je maar geen zorgen”. En dat was het moment dat ik in de wereld van orthorexia stapte. Ondertussen moest ik eindexamen doen. Ik leerde, leerde en leerde tot ik niet meer kon. Het vrat ontzettend veel energie. En ik at nauwelijks nog wat. Resultaat? Ik was met vlag en wimpel geslaagd, maar ontzettend uitgeput.

Ik hoop dat dit je ogen opent over eetstoornissen en dat je er van leert.

Liefs,

Lysanne

2 Comments

  1. Wat heftig Lysanne. Wat naar dat je in groep acht werd gepest. Pesten is echt verschrikkelijk en het kan zoveel impact hebben. Orthorexia is een serieuze ziekte en goed dat je hier aandacht aan besteedt. Ik ben heel benieuwd hoe het nu met je gaat en hoe je je orthorexia hebt overwonnen!

    1. Dankjewel Claire. Ik hoop dat de ziekte wel erkend gaat worden! Ik denk dat veel (jonge)meiden willen voldoen aan het beeld wat zij op social media zien en sommigen extreme vormen kunnen aannemen. En dat wens ik echt niemand! Ik wil dat het geen taboe is om over te praten.

Leave a Reply

Required fields are marked*