23, terugkijken 2017 en dankbaarheid

21 december 2017 0 Door Lysanne

23, terugkijken 2017 en dankbaarheid

Ik ben vandaag weer een jaartje ouder. 23 om precies te zijn. Echt serieus, waarom gaat de tijd zo ontzettend hard! *Zoef*. Daar gaat hij! Zelfs 2017 is over een paar dagen voorbij. Maar in die 22 jaar en vooral in 2017 heb ik veel geleerd over jezelf zijn en dankbaar zijn voor de dingen die je hebt. Daarom blik ik terug op 23 zijn, het jaar 2017 en dankbaarheid.

23, terugkijken 2017 en dankbaarheid

Laat ik maar eens beginnen met een klassieker: het lijkt wel de dag van gisteren dat ik zestien was. En nu ben ik al 23! Ze zeggen toch ‘hoe ouder, hoe sneller de tijd gaat’? Als je het mij vraagt, klopt dit voor 100%! Tjeempie. Nu lijkt het net alsof ik het vreselijk vind om 23 te zijn. Oke, dat klopt een beetje, maar ik ben ook heel blij om 23 te zijn. Ik zit namelijk in de bloei van mijn leven. En dat meen ik echt.

Hu? Rond je achttiende en in je studententijd hoor je toch de leukste tijd van je leven te hebben? Feestjes, nieuwe vriendschappen en eindelijk studeren wat je echt leuk vindt? Nou… Dat ging bij mij net even anders. Dat tijdperk was voor mij denk ik de vreselijkste tijd die ik heb meegemaakt. Vanaf mijn zestiende ontwikkelde ik orthorexia, haatte ik mezelf en vond ik het leven stom. Ik was super onzeker, geobsedeerd door eten en zat eigenlijk alleen maar binnen onder een dekentje. En dan heb ik het nog niet eens gehad over het keihard leren voor tentamens, zodat ik het boek van voor tot achter kende, regel voor regel. Nou, woehoe: wat een leven had ik, vond ik.

Nou, nou, niet zo negatief! True. Ik heb in die tijd namelijk super veel geleerd! Ik kwam erachter wie mijn echte vrienden zijn, ontmoette het meest bijzondere en lieve persoon ter wereld (mijn vriendje) en leerde vooral wie ik zelf was. Voor dat laatste geldt dat ik weet wat mijn passies zijn, waar ik goed in ben en dat ik eigenlijk helemaal niet zo vreselijk ben als ik zelf dacht. Ik ben meer van mezelf gaan houden, hoewel het vaak nog best lastig is om dat daadwerkelijk te doen.

23, terugkijken 2017 en dankbaarheid

Terugkijken 2017

Zoals ik al eerder schreef, heb ik de afgelopen jaren veel geleerd van mijn bestaan als 23’er. Maar ik heb vooral dingen geleerd in het afgelopen jaar 2017. Als eerste begon ik met een nieuwe blog, omdat op mijn oude blog artikelen stonden waar ik niet trots op was. Ik had er een aantal foto’s opstaan waar ik een wandelend takje was… Ik verloor heel veel volgers en bezoekers, maar ik ontwikkelde wel een terugkomende achterban (wat ik veel belangrijker vind).

Vervolgens kwam ik erachter dat vintage écht mijn passie is, waardoor ik hiervoor nog meer liefde ontwikkelde. Zo verzamel ik alvast spullen voor mijn eerste echte huisje. Daarnaast koop ik zo veel mogelijk vintage kleding, omdat niemand hetzelfde heeft, het beter voor het milieu is en veel goedkoper is. Met uitzondering van vintage ondergoed en kleding, want dat gaat me net éven te ver.

Ten derde ben ik in 2017 op mezelf gaan wonen, wat een enorm leerproces is. Aan de ene kant is het leuk, want je kunt zelf bepalen wat je eet, hoe laat en met wie. Aan de andere kant is het ook best zwaar. Je moet voor jezelf koken en boodschappen doen, hoe moe je ook bent. Je moet de was doen, wil je niet zonder onderbroeken te komen zitten (dit is mij overkomen). En je moet je kamer schoonhouden, wil je niet ondergesneeuwd worden met troep. Daarnaast is het af en toe best eenzaam. Je komt thuis van werk of school en dan is er niemand die op je wacht met thee en koekjes. Verder heb ik veel over mezelf geleerd. Ik ben er namelijk achtergekomen dat ik best makkelijk ben, terwijl ik dacht dat ik dat juist niet was. Ik zorg bijvoorbeeld dat het huis netjes blijft en zorg voor dat ik geen overlast veroorzaak. Gaat er iets niet zoals ik wil? Tien seconden frustratie en dan laat ik het (meestal) rusten.

Ten slotte ben ik dit jaar ein-de-lijk afgestudeerd! Ik begon in februari 2017 aan een nieuwe scriptie, herkansde het en haalde het mooi! Ik leerde over deadlines, zelfstandig werken, plannen en vooral je eigen mening houden. Dat laatste vond ik vaak best lastig. Als iemand anders dacht over het onderwerp: prima, ik neem het in overweging. Maar ik denk dat het zo en zo zit. Ps. Als iemand nog een té gekke communicatiebaan heeft? Let me know!

23, terugkijken 2017 en dankbaarheid

Dankbaarheid

Als laatste wil ik nog iets schrijven over dankbaarheid, wat ik meer ben gaan waarderen. Vroeger kon ik best jaloers zijn op kinderen die de nieuwste iPhone hadden, pubers die in te dure kleding liepen of bloggers met veel volgers. Maar ik ben om mij heen gaan kijken en dacht bij mezelf: wat heb ik eigenlijk veel om dankbaar over te zijn. Ik heb een dak boven mijn hoofd, eten, een bed, een lief vriendje, goede vrienden, een zonnetje dat schijnt, een roodborstje op een tak in een boom en sneeuwvlokken die als watjes naar beneden vallen. Het zijn de kleinste dingetjes, maar het zet je wel aan het denken dat je dankbaar kunt zijn met wat je wél hebt.

Of ik nog goede voornemens voor 2018 heb? Nee. Elk jaar probeer ik voornemens te hebben en mij er aan te houden, maar na een maand ben ik ze vergeten of houd ik me er niet aan. Daarom heb ik besloten dat ik volgend jaar lekker mezelf blijf!

Ik ben benieuwd waar jij dankbaar voor bent! Laat je het me weten door een berichtje achter te laten?

Liefs,

Lysanne

Bereid je alvast voor voor Warme Truiendag en koop een vintage trui!