Waarom ik gelukkig ben en hoe ik geluk vond

23 mei 2018 8 Door Lysanne

Waarom ik gelukkig ben

Toen ik in de sportschool stond, zag ik een superdun meisje hard in de weer met halters. Het ‘dit-is-niet-meer-gezond-obsessief’ dun. Ik schrok er zo van, dat huilen in de volle zaal bijna mogelijk was. Ik ben namelijk niet lang geleden ook super dun geweest door de eetstoornis orthorexia gehad. Het meisje liet me realiseren dat ik nu eigenlijk heel gelukkig ben. In deze blogpost vertel ik mijn verhaal over hoe ik geluk vond en waarom ik gelukkig ben.

Waarom ik gelukkig ben en hoe ik geluk vond

Rond het jaar 2011 ontwikkelde ik orthorexia. Wat begon als onschuldig afvallen, eindigde in angst voor eten. Het was niet meer normaal. Ik was een wandelende tak geworden die het altijd koud had, constant pijn op de borst voelde van de stress en vooral heel ongelukkig was.

Ik ging voor geluk

De eetstoornis won niet. Ik ging voor geluk. Stapje voor stapje, gevecht na gevecht kwam ik er. En vijf jaar later ging het voor het eerst goed met me. Maar ik was er nog niet. Misschien zag ik er van buiten weer goed uit, van binnen was het een en al dra-ma. Ik kreeg paniekaanvallen, was nog steeds super bang voor eten en moest op vaste tijden eten. Bovendien was ik heel snel moe. Na 10 minuten fietsen was ik bekaf. En nee, dat was niet door een slechte conditie.

In de twee jaar die volgden, waren er periodes dat ik blij was, maar er waren dagen dat ik paniekaanvallen kreeg, boos op mijn ouders werd dat ik niet op het juiste tijdstip at of ontzettend veel stress had door mijn scriptie. Wilde ik ergens heen? Dan moest ik altijd zeggen waar ik heen ging of kreeg ik een waslijst met ‘maar kun je niet beter…’ over me heen. En ja, ik was al de 21 jaar gepasseerd. Mijn ouders en zus waren constant bezorgd, wat overigens heel lief en zorgzaam is geweest. Ze waren gewoon bang dat ik iets verkeerds zou doen.

Waarom ik gelukkig ben

Ik voel me eindelijk gelukkig

Nu, twee jaar verder, kan ik eindelijk zeggen dat me nog nooit zo goed heb gevoeld. Ik voel me heel gelukkig tijdens het schrijven van deze blogpost, terwijl de vogeltje buiten fluiten. Ik geniet van de kleine dingen.

Eetstoornissen worden na je herstel vaak als negatief bestempeld. Klopt als een deur, maar ik heb er ook iets positiefs uit gehaald: geluk. Ik heb mezelf leren kennen, en ik weet nu wat ik leuk vind en waar ik goed in ben. Geeft het te veel stress of word ik verdrietig? Dan stop ik ermee. Doei doei!

Daarnaast durf ik veel meer, omdat het gevecht tegen orthorexia me liet zien hoe kort het leven is. Vóór mijn eetstoornis was ik een verlegen muurbloemetje die vooral geen aandacht wilde. Nu is dat wel anders. Af en toe verbaas ik mezelf dat ik wel naar die ene college loop of dat ik in de supermarkt durf te zingen. Hallo, hoe dan?! Ik moet even wennen aan een nieuwe situatie, maar als ik me prettig voel, ben ik lekker mezelf. Niemand die me tegenhoudt.

Waarom ik gelukkig ben? Omdat ik er mag zijn en jij dus ook!

Hoe word jij gelukkig?

Liefs,

Lysanne

Wil je weten hoe ik orthorexia overwon? Lees dan de delen 1, 2 en 3.